rugzaktoerisme voor volhouders

voor demonstratiedoeleinden (en voor erg kleine groe­pen), maakte ik deze tussenmaat mobiele taaldrukwerk­tafel, met losse poten en wat extraatjes ... er is wel mee te lopen, maar er heel gezellig en ontspannen een dagje mee op pad gaan is toch weer wat anders, het ding weegt (met vulling) zo'n 25 kilo ...

in de eerste bedachte versie (zie onderaan) ging ik uit van de maten van 'n aanzettafel uit de bakfiets (een blad van 80 x 60 cm), waarop twee limografen bevestigd konden worden, en waarbij de poten tijdens transport een muurtje zouden vor­men tussen werkblad en afdek­plaat - het nadeel hier­van was, dat alles wat maar kon worden gedemonteerd, ook in en uit elkaar gehaald zou moeten worden tussen de wandel- en de werksituatie - en daarop hoopte ik nog wat te kunnen besparen (voor het in elkaar zetten van de poten, en het uit elkaar halen ervan, rekende ik voor het gemak alvast maar op twee keer een heel uur) - (de)monteren van limografen en rolopsteker kon een kwartier winst opleve­ren, door het werkblad iets groter te maken (84 x 60 cm) en aan de randen een uitspa­ring te zagen om het optillen van de limo's mogelijk te maken ...

door de poten in onderdelen niet in één vlak maar (dubbel) gestapeld als rand aan te brengen, werd de bergruimte in de bak meer dan verdubbeld en kon ik met minder schroefgaten en slotbouten toe (al zouden ze wel een stuk langer en een maatje dikker worden) ...

in de nieuwe bergruimte kon ik gebruik maken van (vier) standaard opbergdozen (model paraat, a4, hoogte 6 cm, voor een riem papier) en dan bleef er nog ruimte over ...

om te voorkomen dat tijdens transport door het verschuiven van de gevulde paraatdozen de pennen uit de rolopsteker gedrukt zouden worden (daarmee de rolopsteker vernielend), moest ik iets bedenken om die pennen te blokkeren ...


de stabiliteit van de tafel bleef lang een probleem - met kettingen werken, zoals bij goed getafeld, leek me niks, extra gewicht wat nergens anders inzetbaar voor was (bovendien was de ruimte tussen de poten eigenlijk ook te klein om een goede trekspanning in op te bouwen) - maar spinnen, die dingen waarmee je zo goed je bagage vast kunt zetten, waren niet alleen in staat om de poten min of meer hun plaats te wijzen, maar misschien zou ik er ook de draagbanden van de rugbak van kunnen maken, al zou dat bij stevig doorlopen (en wie loopt er dan niet in een vast links-rechts-ritme) tot tegenwerkend veren kunnen leiden ... en hoeveel van die dingen zou ik dan nodig hebben - ik gokte op acht (zowel links als rechts, voor als achter, zou er gekruiste spanning moeten ont­staan tussen blad en poot-onderkanten), maar dan had ik ook meer schroefogen nodig (twaalf of zestien, terwijl ik er vier had) ... kortom, de hoeveelheid metaalwerk nam toe naarmate de rugbak van de ene toestand (draagbaar) omgezet werd in de andere (werkbaar) ...

uiteindelijk werden het er vier (spinnen), vier (schroefogen) en acht (oogmoeren) - de meeste slot­bouten werden zowel in de draagkisttoestand als in de opgezette tafel gebruikt ... maar er kwamen wat multiplex-plankjes bij die noodzakelijk waren voor de tafel en in de rugbak onnutte balast vorm­den ... en het tafelblaadje halverwege was ook al niet nodig in de ingeklapte versie ...


eerste versie zonder staalbeslag de eerste versie was bescheidener van opzet dan de uiteindelijke ... (naar al snel bleek) zelfs iets té bescheiden, aangezien er tussen blad en deksel niet eens voldoende ruimte was om alle minimaal nood­zakelijke zaken op te bergen (zelfs niet als er maar één limograaf meeging) ... grotendeels lag dat aan het feit, dat van die ruimte een veel te groot deel in­genomen werd door de poten die naast elkaar lagen in plaats van gestapeld te worden (waardoor dus ook de opberghoogte meer dan gehalveerd werd) ... stabiliserende zaken als latwerk aan kop en voet van de poten en een extra blad halverwege zouden als extra's aan de buitenkant bevestigd moeten worden ... dat zou voor meer (verzwakkende) boorgaten zorgen, alsof de poten er al niet genoeg nodig hadden (multiplex kan wel wat hebben, maar als onderlegger gebruik je toch meestal liever een egaal oppervlak) ...
    terug naar waar je vandaan kwam